Laust fé

Núgildandi lausafjárreglur (nr. 317/2006) eru frá árinu 2006. Markmið reglnanna er að tryggja að lánastofnanir eigi ávallt nægt laust fé til að mæta fyrirsjáanlegum og hugsanlegum greiðsluskuldbindingum á tilteknu tímabili. Lánastofnunum er skylt að senda Seðlabankanum mánaðarlega skýrslu um upplýsingar sem liggja til grundvallar útreikningi á lausafjárhlutfallinu. Kröfur og skuldbindingar sem falla undir útreikninginn eru flokkaðar eftir eðli, binditíma og áhættu og hljóta mismunandi vægi. Lausafjárhlutfallið er reiknað fyrir fjögur tímabil, þ.e. til eins mánaðar, frá einum til þriggja mánaða, frá þremur til sex mánaða og frá sex til tólf mánaða. Hlutfall eigna og skuldbindinga sem falla á gjalddaga eða breyta má í laust fé innan eins mánaðar og innan þriggja mánaða skal ekki vera lægra en 1 eða 100%. Takist lánastofnun ekki að uppfylla þetta skilyrði kveða reglurnar á um viðurlög í formi dagsekta á þær fjárhæðir sem á vantar. Lánastofnanir skulu gera grein fyrir lausafjárhlutföllum fyrir önnur tímabil þótt ekki séu gerðar kröfur til sérstaks hlutfalls í þeim efnum.

Hafin er endurskoðun á lausafjárreglum Seðlabankans. Nýjar lausafjárreglur munu taka mið af lausafjárviðmiðum skv. Basel III, þ.e. lausafjárþekju (e. Liquidity Coverage Ratio/LCR) og fjármögnunarþekju (e. Net Stable Funding Ratio/NSFR). Fyrrnefnda hlutfallið mælir laust fé til skemmri tíma en það síðara á að stuðla að stöðugri langtímafjármögnun. Viðmiðin eru alþjóðleg en reglurnar bjóða upp á sveigjanleika í hverju landi.

Laust fé
    1. Reglur um lausafjárhlutfall: Sjá þær reglur og aðrar hér: Lög og reglur. 
    2. Sniðmát fyrir lausafjáryfirlit
    3. Leiðbeiningar um útfyllingu lausafjáryfirlita